الشيخ حسين المظاهري

47

معاد در قرآن (فارسى)

مى برند » . عالم آخرت عالم جمع الجمعى است . « 1 » فلا تعلم نفس ما اخفي لهم من قره اعين جزاء بما كانوا يعملون . « 2 » هيچ كس نمى داند كه در عالم غيب به عنوان پاداش نيكو كاريش چه لذت و نعمت هاى بى نهايتى كه روشنى بخش ديده دل است برايش ذخيره شده است . مرگ تكامل است « نطفه « كه در شكم مادر « علقه » مىشود به مرحله بالاترى رسيده است و لباس والاترى از وجود بر تن او پوشانده شده . آنگاه كه « علقه » به « مضغه » تبديل مىشود ، باز چيزى را از دست نداده ، بلكه به مرحله بالاترى رسيده است . همچنين ، در مراحل بعدى تكوين ، جنين سير تكاملى را مى پيمايد تا پا به دنيا مى گذارد . در اين مرحله تولد ، چيزى را از دست نمى دهد ، بلكه در اين مرتبه از سير به بالاترين مرحله مى رسد . مرگ نيز چنين است . يعنى ، چون انسان از دار دنيا رحلت مىكند و به سراى جاويد مى شتابد چيزى را از دست نمى دهد و در او نقصانى حاصل نمى شود ، بلكه به مرحله كاملترى پا مى گذارد .

--> ( 1 ) . روز قيامت تمام اجزاء و جوارح واحد دارند . يعنى هر عضوى كه از نعمتى بهره‌مند شود باقى اعضاء هم لذت مىبرنذ . ( 2 ) . سورهء سجده ، آيه 17 .